LADWP เป็นเจ้าของพื้นที่ลุ่มน้ำที่ยังไม่ได้รับการพัฒนาส่วนใหญ่กว่า 314,000 เอเคอร์ในเทือกเขาเซียร์ราตะวันออก คลิกด้านล่างเพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวทางและโครงการการจัดการลุ่มน้ำของเราที่ออกแบบมาเพื่อปรับปรุงระบบนิเวศแม่น้ำและปกป้องทรัพยากรลุ่มน้ำทั้งหมด
การจัดการลุ่มน้ำเซียร์ราตะวันออก
เป้าหมายของการจัดการทรัพยากรธรรมชาติของ LADWP คือการนำแนวปฏิบัติการจัดการที่ดีที่สุด (BMP) มาใช้กับการใช้ที่ดินและน้ำเพื่อบำรุงรักษาแหล่งน้ำให้กับเมืองลอสแองเจลิส ขณะเดียวกันก็ปกป้องคุณภาพน้ำ ที่อยู่อาศัย ความหลากหลายทางชีวภาพ ตลอดจนสัตว์พันธุ์ที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ตลอดทั้งลุ่มน้ำ เนื่องจาก LADWP เป็นเจ้าของพื้นที่ลุ่มส่วนใหญ่ในหุบเขาโอเวนส์ BMP จึงต้องรวมการพักผ่อนหย่อนใจเข้ากับการเกษตรกรรมแบบยั่งยืนด้วย
แนวคิดการจัดการทรัพยากรธรรมชาติของ LADWP ตระหนักว่าหุบเขาโอเวนส์ประกอบด้วยลุ่มน้ำย่อยหลายแห่ง (แอ่งโมโน โอเวนส์ตอนบน โอเวนส์กอร์จ มิดเดิลโอเวนส์ โอเวนส์ตอนล่าง และทะเลสาบโอเวนส์) ที่ต้องได้รับการจัดการเป็นลุ่มน้ำเดียว ระบบนิเวศภายในลุ่มน้ำแห่งนี้เป็นระบบนิเวศต่อเนื่อง ไม่ใช่เป็นชุดของส่วนที่แยกจากกันและไม่เกี่ยวข้องกัน ลุ่มน้ำย่อยมีความเชื่อมโยงกันทางระบบนิเวศ และการดำเนินการจัดการในลุ่มน้ำย่อยแห่งหนึ่งจะมีผลกระทบต่อลุ่มน้ำย่อยที่อยู่ติดกันด้วย
LADWP ยังเน้นย้ำถึงบทบาทของผู้คนที่อาศัยและทำงานในหุบเขาโอเวนส์ในการจัดการระบบนิเวศอีกด้วย แม้ว่า LADWP จะเป็นเจ้าของที่ดินรายใหญ่ที่สุดในหุบเขาโอเวนส์ แต่การรับรู้ของมนุษย์ ค่านิยม มุมมองโลก และประเพณีต่างๆ จะต้องนำมาพิจารณาและรวมเข้าไว้ในเป้าหมายและแผนการจัดการ
กุญแจสำคัญของการจัดการลุ่มน้ำที่ดีคือการใช้ที่ดินและการจัดการน้ำที่ดีในลุ่มน้ำย่อย การจัดการที่ดินที่ป้องกันการพังทลายของดินและส่งเสริมการปลูกพืชปกคลุมจะช่วยปกป้องคุณภาพน้ำและลดการสูญเสียน้ำให้น้อยที่สุด การจัดการทรัพยากรที่ดินและน้ำต้นน้ำที่ดีสามารถป้องกันปัญหาคุณภาพและปริมาณน้ำในพื้นที่ท้ายน้ำได้
ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1990 LADWP มุ่งเน้นไปที่โครงการทรัพยากรธรรมชาติที่ฟื้นฟูพืชพรรณริมฝั่งแม่น้ำโอเวนส์และสาขา ตลอดจนการฟื้นฟูลำธารที่เสื่อมโทรมหรือขาดน้ำทั่วทั้งลุ่มน้ำ นอกเหนือจากคุณภาพน้ำและปริมาณน้ำที่ได้รับประโยชน์จากโครงการเหล่านี้แล้ว ความหลากหลายทางชีวภาพของพืชและสัตว์ยังเพิ่มขึ้นอีกด้วย ปลาและสัตว์ป่ามีจำนวนเพิ่มมากขึ้นและมีแหล่งที่อยู่อาศัยที่ดีขึ้น เนื่องจากมีพื้นที่ชุ่มน้ำในลุ่มน้ำมากกว่าในทศวรรษที่ผ่านมา
ระบบนิเวศของหุบเขาโอเวนส์โดยรวมซึ่งมีปัญหามาหลายทศวรรษเนื่องจากการเปลี่ยนทิศทางน้ำ กำลังค่อยๆ ฟื้นฟูให้กลับมาเป็นระบบนิเวศที่ใช้งานได้อีกครั้ง เมื่อแม่น้ำที่ไหลผ่านหุบเขาโอเวนส์และแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่างได้รับการรดน้ำอีกครั้ง การจัดการทรัพยากรธรรมชาติภายในบริบทของแหล่งน้ำยังช่วยป้องกันหรือลดความขัดแย้งกับหน่วยงานของรัฐและของรัฐบาลกลาง รวมถึงกลุ่มสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับแหล่งน้ำของเมือง เนื่องจากการจัดการถือเป็นองค์รวมและสมดุล
LADWP สามารถชี้ให้เห็นถึงความสำเร็จมากมายในการฟื้นฟูระบบนิเวศทั่วทั้งหุบเขาโอเวนส์ จากประสบการณ์การบริหารจัดการแบบเรียลไทม์ LADWP ถือเป็นหนึ่งในสถาบันชั้นนำด้านการฟื้นฟูระบบนิเวศและการจัดการแหล่งน้ำในปัจจุบัน งานวิจัยที่ดำเนินการโดย LADWP เพื่อสนับสนุนการบริหารจัดการได้ส่งเสริมวิทยาศาสตร์การฟื้นฟูระบบนิเวศและมีส่วนสำคัญในการทำความเข้าใจกระบวนการทางธรรมชาติและการทำงานของระบบนิเวศในระดับลุ่มน้ำ แนวทางและแนวคิดที่ LADWP พัฒนาขึ้นในลุ่มน้ำโอเวนส์วัลเลย์เป็นแบบจำลองสำหรับลุ่มน้ำอื่นๆ และในความเป็นจริงแล้ว ยังเป็นการกำหนดมาตรฐานที่โครงการลุ่มน้ำอื่นๆ ทั่วโลกสามารถนำมาใช้ในการวัดได้อีกด้วย
ความมุ่งมั่นของ LADWP ในการปรับปรุงลุ่มน้ำโอเวนส์วัลเลย์ยังคงได้รับการยอมรับ ผ่านการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์ การนำเสนอในงานประชุมวิชาชีพ บทความในหนังสือพิมพ์ รายการโทรทัศน์และวิทยุ วิดีโอ ฟอรัมสาธารณะ และกลุ่มสนทนาขนาดเล็ก การฟื้นฟูที่เกิดขึ้นในหุบเขาโอเวนส์กำลังได้รับการรับฟัง
ลุ่มน้ำแอ่งโมโน
การฟื้นฟูระดับน้ำทะเลสาบโมโน
การเปลี่ยนเส้นทางน้ำสาขาไปยังทะเลสาบโมโนส่งผลให้ระดับน้ำในทะเลสาบลดลง ในปีพ.ศ. 2536 LADWP เริ่มปล่อยน้ำขั้นสุดท้ายเพื่อฟื้นฟูทะเลสาบ Mono สู่ระดับผิวน้ำที่ 6,392 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง
การปรับปรุงพื้นที่ชุ่มน้ำ
พื้นที่ชุ่มน้ำในประวัติศาสตร์ที่อยู่ติดกับทะเลสาบโมโนลดลงตามระดับน้ำในทะเลสาบที่ลดลง นอกเหนือจากการยกระดับทะเลสาบโมโนให้ถึงระดับประวัติศาสตร์แล้ว กรมยังมีส่วนร่วมในแผนฟื้นฟูและฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำ 1,100-1,200 เอเคอร์รอบทะเลสาบอีกด้วย
การฟื้นฟูรัชครีก
Rush Creek เป็นสาขาของทะเลสาบ Mono ก่อนการเปลี่ยนเส้นทางน้ำ Rush Creek เป็นแหล่งประมงปลาเทราต์สีน้ำตาลและระบบริมน้ำซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของระบบนิเวศลุ่มน้ำโมโน ภายหลังจากกระบวนการทางศาลที่ยาวนาน แนวทางของกรมในการฟื้นฟูแหล่งประมงและแหล่งที่อยู่อาศัยริมฝั่งแม่น้ำ Rush Creek ตามธรรมชาติโดยใช้การจัดการที่ดินและการไหลได้รับการรับรองจากคณะกรรมการน้ำของรัฐ การฟื้นฟูลำธารกำลังดำเนินการอยู่ โดยมีการติดตามและการจัดการเชิงปรับตัวเป็นเครื่องมือสำคัญในการติดตามการปรับปรุง
การฟื้นฟูลี ไวนิง ครีก
ลำธารลีไวนิงยังเป็นสาขาของทะเลสาบโมโน และขนานไปกับลำธารรัช ลำธารลีไวนิงยังเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาเทราต์และระบบชายฝั่งที่สำคัญต่อระบบนิเวศลุ่มน้ำโมโนอีกด้วย คณะกรรมการน้ำของรัฐรับรองแนวทางของกรมในการฟื้นฟู Lee Vining Creek ตามธรรมชาติ หลังจากศาลได้ใช้เงินไปหลายล้านดอลลาร์กับโครงสร้างและช่องทางเทียมที่ล้มเหลว กรมจึงดำเนินการจัดการการไหลที่เลียนแบบสภาพธรรมชาติเพื่อฟื้นฟูแหล่งประมงในลำธารและระบบริมฝั่งแม่น้ำ เช่นเดียวกับ Rush Creek การติดตามและการจัดการแบบปรับตัวจะเป็นความพยายามในระยะยาวสำหรับ Lee Vining Creek การไหลและการจัดการที่ดินที่เหมาะสมช่วยให้ธรรมชาติมีเครื่องมือในการสร้างแหล่งที่อยู่อาศัยที่มีสุขภาพดีและยั่งยืน
ลุ่มน้ำหุบเขาโอเวนส์ตอนบน
โครงการริมฝั่งแม่น้ำโอเวนส์ตอนบน
การพัฒนากลยุทธ์การใช้ที่ดินและการเลี้ยงสัตว์สำหรับแม่น้ำโอเวนส์ตอนบนเป็นโครงการเชิงตรรกะถัดไปเพื่อปกป้องคุณภาพและปริมาณน้ำบริเวณปลายน้ำ เช่นเดียวกับโครงการสาขาอื่นๆ การตอบสนองของแม่น้ำต่อการจัดการจะได้รับการติดตามและกลยุทธ์การเลี้ยงสัตว์ได้รับการแก้ไขเป็นระยะเพื่อบรรลุเป้าหมายของโครงการ
โครงการริมฝั่งลำธารคอนวิกต์
Convict Creek เริ่มต้นจากการเป็นตัวอย่างว่าแหล่งที่อยู่อาศัยริมฝั่งแม่น้ำ (พืชพรรณริมลำธาร) จะได้รับการปรับปรุงอย่างไรด้วยกลยุทธ์การเลี้ยงสัตว์ที่ดีและการจัดการที่ดิน LADWP ตระหนักถึงความจำเป็นของพืชริมน้ำเพื่อป้องกันการกัดเซาะและการไหลบ่าสู่ทะเลสาบโครว์ลีย์เพื่อปกป้องคุณภาพน้ำ โครงการนี้ได้รับผลลัพธ์อันยอดเยี่ยมนับตั้งแต่เริ่มต้นในปี 1989 จนกระทั่งผู้เช่าพื้นที่เลี้ยงสัตว์ยังภาคภูมิใจ ในทางปฏิบัติ โครงการนี้ได้แสดงให้เห็นอย่างประสบความสำเร็จว่าการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน (การเลี้ยงสัตว์) สอดคล้องกับการปกป้องระบบนิเวศลุ่มน้ำ
โครงการริมฝั่งลำธารแม็กกี
จากความสำเร็จของการสาธิต Convict Creek ทำให้ LADWP เริ่มดำเนินกลยุทธ์การเลี้ยงสัตว์เพื่อพัฒนาแหล่งที่อยู่อาศัยริมฝั่งแม่น้ำใน McGee Creek ซึ่งเป็นสาขาโดยตรงของ Crowley Lake เช่นกัน
โครงการริมฝั่งแมมมอธครีก
Mammoth Creek ไหลผ่านพื้นที่เลี้ยงสัตว์อันกว้างขวางที่ต้นน้ำของแม่น้ำโอเวนส์ เนื่องจากลำธารนี้ตั้งอยู่ในบริเวณตอนบนสุดของแม่น้ำโอเวนส์ การปรับปรุงคุณภาพและปริมาณน้ำในบริเวณปลายน้ำของทะเลสาบโอเวนส์และโครว์ลีย์จึงต้องมีน้ำไหลบ่าจากทุ่งหญ้าร่วมกับพืชริมน้ำ
การจัดการที่ดินหุบเขาลอง
เพื่อบรรลุเป้าหมายในการใช้แนวทางปฏิบัติการจัดการที่ดีที่สุด เพื่อช่วยปรับปรุงคุณภาพน้ำในทะเลสาบ Crowley และสาขา และส่งมอบน้ำที่มีคุณภาพและมีปริมาณเพียงพอให้กับผู้ใช้น้ำที่อยู่ปลายน้ำอย่างต่อเนื่อง LADWP ร่วมกับผู้เช่าจะพัฒนาแผนการจัดการที่ดินและน้ำ ปฏิบัติตามแผนเหล่านี้ และติดตามผลลัพธ์ของแผนในลุ่มน้ำแม่น้ำโอเวนส์ตอนบนในปีต่อๆ ไป แผนเหล่านี้จะได้รับการพัฒนาเพื่อให้เป็นไปตามแนวทางการจัดการที่ดีที่สุด (BMP) และรวมถึงแผนการจัดการการเลี้ยงสัตว์ การพักผ่อนหย่อนใจ และการใช้ชลประทานในลุ่มน้ำแม่น้ำโอเวนส์ตอนบน มีการพัฒนาแนวทางสำหรับการวางแผนการจัดการที่ดินและน้ำ และงานจะเริ่มขึ้นในฤดูใบไม้ผลิปี 2542
ฝ่ายจัดการสันทนาการทะเลสาบโครว์ลีย์
LADWP ประสานงานอย่างใกล้ชิดกับ CDFG และสัมปทาน Fish Camp ที่ Crowley Lake เพื่อพัฒนาแผนการพักผ่อนหย่อนใจ เช่น การตั้งแคมป์แบบผลกระทบต่ำในพื้นที่ที่พัฒนาแล้ว การปิดถนน และการจัดการขยะ กิจกรรมนันทนาการและการปรับปรุงจะต้องสอดคล้องกับแผนลุ่มน้ำ
ลุ่มน้ำหุบเขาแม่น้ำโอเวนส์
โครงการฟื้นฟูหุบเขา
โครงการ Owens Gorge Rewatering เป็นโครงการฟื้นฟูชั้นนำของ LADWP แม่น้ำโอเวนส์ที่ไหลผ่านช่องเขาโอเวนส์ (Gorge) กำลังได้รับการสร้างขึ้นใหม่หลังจากมีการระบายน้ำออกเป็นเวลานาน 50 ปี แนวทางเชิงสร้างสรรค์ในการฟื้นฟูการทำงานของระบบนิเวศในหุบเขาถือเป็นแหล่งข้อมูลอันล้ำค่าและความรู้ใหม่เกี่ยวกับกระบวนการทางธรรมชาติ บทเรียนที่ได้เรียนรู้จาก Gorge กำลังถูกนำไปใช้ในโครงการ Lower Owens River และความพยายามฟื้นฟูลำธารอื่นๆ ทั่วทั้งหุบเขา ปัจจุบัน การตกปลาเทราต์สีน้ำตาล Gorge ถือเป็นการตกปลาเทราต์ที่ดีที่สุดในเทือกเขาเซียร์ราเนวาดาตะวันออกอย่างไม่ต้องสงสัย และอาจจะเป็นหนึ่งในการตกปลาเทราต์ที่ดีที่สุดในภาคตะวันตกด้วย แหล่งที่อยู่อาศัยและความหลากหลายทางชีวภาพริมแม่น้ำได้ขยายตัวในหุบเขา พันธุ์นกที่หายไปจากระบบนิเวศมานานกำลังกลับคืนสู่หุบเขาด้วยจำนวนและความหลากหลายที่น่าประหลาดใจ
เขตรักษาพันธุ์ปลาที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์
ในระหว่างดำเนินโครงการฟื้นฟู Gorge บริษัท LADWP ตระหนักว่าปลาพื้นเมือง โดยเฉพาะปลา Owens Tui Chub ซึ่งเป็นปลาที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ จะต้องเป็นส่วนสำคัญของความพยายามในการจัดการ ดังนั้น LADWP จึงกำหนดให้บริเวณแม่น้ำโอเวนส์ที่อยู่ด้านล่างเขื่อนลองวัลเลย์เป็นเขตคุ้มครองของปลาทูอิชับโอเวนส์ แผนดังกล่าวคือการอนุญาตให้สายพันธุ์นี้ฟื้นตัวในแหล่งที่อยู่อาศัยที่มีคุณภาพสูง ปราศจากผู้ล่า เพื่อนำกลับคืนสู่หุบเขาโอเวนส์ในที่สุด ปัจจุบัน LADWP กำลังทำงานร่วมกับสำนักงานประมงและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐอเมริกา กรมประมงและเกมแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย และหน่วยงานของรัฐและรัฐบาลกลางอื่นๆ เพื่อทำให้เขตรักษาพันธุ์ปลา Owens Tui Chub กลายเป็นจริง
ลุ่มน้ำแม่น้ำมิดเดิลโอเวนส์
การวางแผนการจัดการที่ดิน
ในปี พ.ศ. 2542 LADWP จะเริ่มดำเนินการวางแผนลุ่มน้ำสำหรับลุ่มน้ำย่อยแม่น้ำมิดเดิลโอเวนส์ แผนการจัดการจะได้รับการพัฒนาที่คล้ายกับแผนการจัดการที่พัฒนาขึ้นสำหรับโครงการ Lower Owens River ซึ่งมีบริบทของลุ่มน้ำและสอดคล้องกับการจัดการลุ่มน้ำย่อยทั้งต้นน้ำและปลายน้ำ กลยุทธ์การเลี้ยงสัตว์ที่ตรงตามแนวทางการจัดการที่ดีที่สุดและสภาพพื้นที่ที่ต้องการจะถูกกำหนดโดยการจัดสรรพื้นที่
การจัดการแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาและสัตว์ป่า
จุดเน้นประการหนึ่งของการวางแผนคือการพัฒนากลยุทธ์การจัดการแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาและสัตว์ป่า (รวมถึงพื้นที่ชุ่มน้ำ) แผนการจัดการจะประกอบด้วยเป้าหมายและวัตถุประสงค์ที่สอดคล้องกับแผนลุ่มน้ำย่อยอื่น ๆ การติดตามในระยะยาวจะกำหนดแนวโน้มและการบรรลุเป้าหมาย เช่นเดียวกับลุ่มน้ำย่อยอื่นๆ การจัดการแบบปรับตัวจะเป็นกลไกหลักที่ LADWP ใช้ในการตัดสินใจ
เขตอนุรักษ์บึงปลา
LADWP มีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดกับพื้นที่อนุรักษ์ Fish Slough นับตั้งแต่มีการจัดสรรที่ดินไว้สำหรับเป็นเขตรักษาพันธุ์ปลาพื้นเมือง Fish Slough เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยคุณภาพสูงสำหรับปลา Owens Tui Chub และปลา Owens pupfish ซึ่งเป็นสายพันธุ์พื้นเมืองที่อยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ LADWP ทำงานร่วมกับสำนักงานจัดการที่ดิน กรมสัตว์น้ำและเกมแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย และสำนักงานสัตว์น้ำและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐอเมริกาอย่างใกล้ชิด ในการจัดการและโปรแกรมเพื่อปรับปรุงถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์
ลุ่มน้ำแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง
โครงการแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง
โครงการ Lower Owens River (LORP) ยุติคดีความระหว่าง LADWP และ Inyo County เกี่ยวกับการสูบน้ำใต้ดินและการส่งออกน้ำที่ดำเนินมานานกว่า 24 ปี โครงการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาการสูญเสียคุณค่าทางสิ่งแวดล้อมมากมายในแม่น้ำโอเวนส์ตั้งแต่บริเวณรับน้ำของท่อส่งน้ำลอสแองเจลิสไปจนถึงทะเลสาบโอเวนส์ รวมไปถึงน้ำพุ น้ำซึม ทะเลสาบ และสระน้ำที่เกี่ยวข้อง โครงการนี้ถือเป็นโครงการบูรณะที่ใหญ่ที่สุดที่ LADWP ดำเนินการ มีขอบเขตกว้างขวางและครอบคลุมพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ยาว 65 ไมล์และข้ามหุบเขาโอเวนส์จากเทือกเขาไวท์ไปจนถึงเทือกเขาเซียร์ราเนวาดา พื้นที่นี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์แม่น้ำโอเวนส์ตอนล่างและประกอบด้วยทรัพย์สินของ LADWP ทั้งหมด โครงการนี้ไม่เพียงแต่รวมถึงการฟื้นฟูแม่น้ำเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการพัฒนาการเชื่อมโยงแหล่งที่อยู่อาศัยกับแหล่งที่อยู่อาศัยนอกแม่น้ำ (บ่อน้ำและทะเลสาบจำนวนมาก) และพื้นที่ชุ่มน้ำหลายพันเอเคอร์ การจัดการทุ่งหญ้าริมแม่น้ำและการเลี้ยงสัตว์บนที่สูง เขตรักษาพันธุ์นก ปลา และพันธุ์พืช T&E แผนสันทนาการ และสิ่งอำนวยความสะดวกการสูบน้ำกลับ โครงการนี้เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2536 ด้วยการศึกษาการไหลแบบควบคุม การรวบรวมข้อมูล และการพัฒนาข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ขณะนี้ LADWP และที่ปรึกษาอยู่ในขั้นตอนสุดท้ายของการพัฒนาแผนการจัดการสำหรับส่วนประกอบทรัพยากรทั้งหมดในระบบนิเวศ
การจัดการแม่น้ำ
แม่น้ำโอเวนส์ตอนล่างจะได้รับการจัดการด้วยอัตราการไหลพื้นฐาน 40 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที (cfs) และอัตราการไหลตามริมฝั่งแม่น้ำประจำปี (ช่วงน้ำล้น) สูงถึง 200 cfs การไหลเหล่านี้จะช่วยให้กระบวนการทางธรรมชาติสร้างแหล่งประมงและแหล่งที่อยู่อาศัยริมฝั่งแม่น้ำที่หลากหลายและซับซ้อน
การจัดการสัตว์ป่า/พื้นที่ชุ่มน้ำ
โครงการ LORP จะส่งผลให้เกิดการสร้างแหล่งที่อยู่อาศัยของพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งใหม่หลายร้อยเอเคอร์เพื่อประโยชน์ของนกที่ลุยน้ำ นกชายฝั่ง และสัตว์ริมน้ำ กวางเอลก์ กวาง และสัตว์อื่นๆ จะได้รับประโยชน์จากแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าอันกว้างขวางซึ่งจะมาพร้อมกับการจัดการน้ำและที่ดิน
การจัดการแหล่งที่อยู่อาศัยในฤดูใบไม้ผลิและการซึม
มีการสำรวจแหล่งน้ำและน้ำซึมอย่างละเอียดมากกว่า 100 แห่ง จะมีการเลือกตัวแทนน้ำพุและน้ำซึมสำหรับการตรวจสอบระยะยาวเพื่อวัดการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการสูบน้ำใต้ดิน สปริงบางส่วนจะถูกระบุเพื่อการบูรณะ
การอนุรักษ์สัตว์ใกล้สูญพันธุ์และสัตว์ใกล้สูญพันธุ์
การพัฒนาแผนสำหรับพันธุ์ปลา สัตว์ป่า และพืชพื้นเมืองที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ (T & E) ถือเป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายโดยรวมของโครงการเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อความหลากหลายทางชีวภาพและสอดคล้องกับกฎหมายของรัฐบาลกลางและของรัฐ แผน T & E มุ่งเน้นไปที่การเกิดขึ้น การกระจาย และความต้องการที่อยู่อาศัยของสายพันธุ์ที่อยู่ในรายชื่อของรัฐบาลกลาง รวมไปถึงสายพันธุ์ที่น่ากังวลในระดับรัฐบาลกลางและรัฐที่เลือกไว้ เพื่อให้แน่ใจว่าแผนดังกล่าวไม่ขัดแย้งกับข้อกำหนดด้านถิ่นที่อยู่อาศัยของสายพันธุ์อื่นๆ ในพื้นที่วางแผน ข้อมูลเกี่ยวกับสายพันธุ์ที่น่ากังวลนอกเหนือไปจาก T & E ของรัฐบาลกลางจะถูกรวมไว้ แผนเบื้องต้นจะระบุพื้นที่อนุรักษ์ภายในพื้นที่วางแผนแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง และรวมการดำเนินการทั้งหมดที่วางแผนไว้เพื่อสนับสนุนการฟื้นฟูสายพันธุ์ T&E การดำเนินการตามแผนส่วนใหญ่หรือทั้งหมดภายในโครงการ Lower Owens จะเป็นประโยชน์ต่อสายพันธุ์ที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ที่ระบุไว้ และกำลังมีการดำเนินการเพื่อบูรณาการสายพันธุ์ T&E เข้ากับองค์ประกอบทั้งหมดของกระบวนการวางแผนอย่างสมบูรณ์
การติดตามและการจัดการแบบปรับตัว
LORP เป็นการมุ่งมั่นในระยะยาวในการติดตามแนวโน้ม การวัดผลความสำเร็จของเป้าหมาย และการตัดสินใจในประเด็นทางนิเวศวิทยาต่างๆ ผ่านการจัดการแบบปรับตัว การติดตามและการจัดการแบบปรับตัวถือเป็นความพยายามครั้งใหญ่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเพื่อบรรลุเป้าหมายที่กำหนดไว้สำหรับ LORP
ฝ่ายบริหารเบเกอร์และฮอกแบ็คครีก
ระบบริมฝั่งแม่น้ำคุณภาพสูงสองแห่ง คือ ลำธารเบเกอร์และฮอกแบ็ค ในแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง จะได้รับการจัดการตามคุณค่าอันเป็นเอกลักษณ์สำหรับสายพันธุ์นกที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ รวมถึงถิ่นที่อยู่อาศัยที่เกี่ยวข้อง
แผนการอนุรักษ์ที่อยู่อาศัย (HCPs)
HCP เป็นหนึ่งในโปรแกรมมากมายที่ LADWP ดำเนินการบนพื้นฐานของระบบนิเวศโดยรวม ซึ่งส่งผลดีต่อความพยายามในการจัดการลุ่มน้ำทั้งหมด ซึ่งรวมถึงการจัดการกับสัตว์ใกล้สูญพันธุ์และสัตว์ที่ถูกคุกคาม แม้ว่าจะมีเขตรักษาพันธุ์สัตว์ประเภท T&E อยู่บ้างแล้ว และยังมีเขตอื่นๆ ในระยะพัฒนาด้วย แต่ความพยายามในการรักษาการส่งน้ำไปยังเมืองโดยไม่ก่อให้เกิดความขัดแย้งกับสัตว์ประเภท T&E มักจะเป็นการดำเนินการแบบแยกส่วนมากเกินไป LADWP ได้ริเริ่มแผนการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่อาศัยสำหรับสายพันธุ์ T&E ทั้งหมดบนดินแดนที่ควบคุมโดย LADWP โดยเริ่มจากปลาตั้งแต่ปี 1999 การนำ HCP ไปปฏิบัติได้สำเร็จจะทำให้ LADWP สามารถดำเนินการส่งน้ำต่อไปได้อีกประมาณ 40 ปี โดยไม่มีความเสี่ยงต่อความขัดแย้งกับชนิดและปัญหาด้าน T&E
การติดตามทรัพยากร
การทำแผนที่พืชพรรณ: โปรแกรมในระดับระบบนิเวศอีกโปรแกรมหนึ่งคือการพัฒนาแผนที่พืชพรรณใหม่เป็นระยะๆ สำหรับพื้นที่ที่ควบคุมโดย LADWP ทั้งหมดในหุบเขาโอเวนส์ แผนที่เหล่านี้แสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของพืชพรรณตามกาลเวลาซึ่งถือเป็นข้อมูลสำคัญสำหรับการจัดการและการวางแผนลุ่มน้ำ แผนที่เหล่านี้และข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เช่นเดียวกับฐานข้อมูล LADWP ส่วนใหญ่ สามารถเข้าถึงได้โดยหน่วยงาน มหาวิทยาลัย และนักวิจัยอื่นๆ
การถ่ายภาพทางอากาศ: LADWP ยังอัปเดตไลบรารีภาพถ่ายทางอากาศและภาพถ่ายดาวเทียมตามช่วงเวลาที่กำหนด ข้อมูลนี้ถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการบริหารจัดการลุ่มน้ำ และจะมีการเผยแพร่ภาพถ่ายและข้อมูลต่างๆ ให้กับผู้ที่สนใจอยู่เสมอ
การจัดการการใช้ที่ดิน
การส่งออกน้ำ การเลี้ยงสัตว์/ชลประทาน และการพักผ่อนหย่อนใจเป็นการใช้งานหลักสามประการของลุ่มน้ำ Lower Owens คุณภาพและปริมาณน้ำในอนาคตที่จะส่งไปยังลอสแองเจลิสขึ้นอยู่กับการจัดการทั้งน้ำและที่ดิน แผนการจัดการเช่าพื้นที่เลี้ยงสัตว์กำลังได้รับการจัดเตรียมสำหรับสัญญาเช่าแต่ละฉบับเพื่อให้เป็นไปตามแนวทางปฏิบัติการจัดการที่ดีที่สุดและสอดคล้องกับเป้าหมายและวัตถุประสงค์ที่ระบุไว้ของ LORP องค์ประกอบที่ครอบคลุมอยู่ในแผนและการดำเนินการในอนาคต ได้แก่ สัตว์ที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ สัตว์เลี้ยงและการเลี้ยงกวางเอลก์ การจัดการนกน้ำ สันทนาการ และคุณภาพน้ำทั้งในพื้นที่สูงและพื้นที่ริมน้ำ แผนการจัดการได้รับการออกแบบมาเพื่อส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศที่มีสุขภาพดี ขณะเดียวกันก็อนุญาตให้มีการใช้ที่ดินอย่างยั่งยืนต่อไป แผนการเช่ารายบุคคลจะนำไปใช้ในการสร้างแผนการจัดการการใช้ที่ดินสำหรับแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง และเพื่อให้สอดคล้องกับกฎหมายของรัฐและของรัฐบาลกลางที่คุ้มครองคุณภาพน้ำและสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ต่อไป
การจัดการนันทนาการ
ในขณะที่ความพยายามในการฟื้นฟูดำเนินไป และแม่น้ำและพื้นที่ชุ่มน้ำมีชีวมวลและความหลากหลายเพิ่มมากขึ้น พื้นที่ดังกล่าวจะดึงดูดนักท่องเที่ยวและผู้ที่ชื่นชอบการพักผ่อนหย่อนใจกลางแจ้งเพิ่มมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย การเพิ่มขึ้นของการท่องเที่ยวและกิจกรรมนันทนาการอื่นๆ จะเป็นการเติบโตทางเศรษฐกิจให้กับผู้ค้าปลีกและโรงแรมในโลนไพน์ อินดิเพนเดนซ์ และบิชอป LADWP จะบริหารจัดการการพักผ่อนหย่อนใจอย่างเหมาะสมเพื่อป้องกันอันตรายต่อระบบนิเวศและลดความขัดแย้งของผู้ใช้ให้เหลือน้อยที่สุด LADWP คาดหวังที่จะดำเนินกิจกรรมเชิงรุกในการบริหารจัดการของเราเมื่อการใช้สันทนาการเพิ่มมากขึ้น ทะเลสาบคลอนไดค์ วาร์เรน และดิแอซ เป็นพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจที่มีคุณค่าในแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง LADWP จะยังคงบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมกีฬาทางน้ำ การตกปลา และการล่าสัตว์ในทะเลสาบขนาดใหญ่เหล่านี้ต่อไป
ลุ่มน้ำทะเลสาบโอเวนส์
การประสานงานโครงการแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่าง (LORP)
การแก้ไขปัญหาฝุ่นละอองในทะเลสาบโอเวนส์เมื่อเร็วๆ นี้จะเกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูแม่น้ำโอเวนส์ตอนล่างในแง่ของการส่งน้ำผ่านพื้นที่ชุ่มน้ำในเดลต้า การดำเนินงานของโรงงานสูบน้ำกลับ และการจัดการลุ่มน้ำโดยรวม เพื่อให้แน่ใจว่าการจัดการมีความสอดคล้องกัน การประสานงานกับการสูบน้ำใต้ดินและการจ่ายน้ำจะเป็นกิจกรรมต่อเนื่อง
การจัดการแหล่งที่อยู่อาศัยในฤดูใบไม้ผลิและการซึม
การสูบน้ำใต้ดินบนพื้นทะเลสาบที่แห้งอาจส่งผลต่อน้ำพุและน้ำซึมที่อยู่บริเวณขอบทะเลสาบ สปริงและน้ำซึมเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้รับการรวมอยู่ในรายการสำรวจที่ดำเนินการสำหรับ LORP แล้ว จำเป็นต้องมีการจัดการประสานงานกับน้ำพุและน้ำซึมจากแม่น้ำและทะเลสาบในขณะที่ความพยายามในการควบคุมฝุ่นละอองดำเนินไป
การจัดการพื้นที่ชุ่มน้ำ
บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำของทะเลสาบเป็นจุดที่แม่น้ำโอเวนส์ตอนล่างไหลลงสู่ทะเลสาบ มีพื้นที่ชุ่มน้ำอยู่ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำซึ่งมีขนาดมากกว่า 900 เอเคอร์ การพัฒนาและการจัดการพื้นที่ชุ่มน้ำเพิ่มเติมจะเกี่ยวข้องกับพื้นที่รับน้ำเพื่อควบคุมฝุ่นละออง พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งใหม่จำเป็นต้องได้รับการจัดการในบริบทเดียวกับพื้นที่ลุ่มน้ำย่อยอื่นๆ
ระบบนิเวศหุบเขาโอเวนส์
แผนแม่บทลุ่มน้ำ
ความพยายามวางแผนหลักจะเริ่มต้นในปี 2542 เพื่อพัฒนาโปรแกรมที่ครอบคลุมโครงการย่อยลุ่มน้ำจำนวนมากเข้าไว้ในแผนครอบคลุมหนึ่งเดียว โครงการที่กำลังดำเนินการอยู่จำนวนมากได้รับการนำไปดำเนินการในแต่ละปีเพื่อจุดประสงค์ที่หลากหลาย ภายใต้แนวคิดการจัดการลุ่มน้ำ LADWP จำเป็นต้องรวมเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของแต่ละโครงการไว้ในเป้าหมายของการจัดการลุ่มน้ำโดยรวม ซึ่งอาจหมายถึงการปรับโครงการลุ่มน้ำย่อยบางโครงการให้สนับสนุนเป้าหมายการจัดการลุ่มน้ำโดยรวมมากขึ้น หรือให้เชื่อมโยงกับการดำเนินการจัดการลุ่มน้ำย่อยอื่นๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น เนื่องจากมีโครงการด้านสิ่งแวดล้อมจำนวนมากที่อยู่ระหว่างดำเนินการ LADWP จะต้องประเมินจุดประสงค์และทิศทางของโครงการแต่ละโครงการอยู่เสมอภายในบริบทของการจัดการลุ่มน้ำทั้งหมด การวางแผนหลักจะช่วยปรับปรุงความสามารถของ LADWP ในการกำหนดลำดับความสำคัญของความพยายามและจัดสรรทรัพยากรเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
การศึกษาพืชพรรณร่วมกันของ Inyo County - LADWP มีโครงการความร่วมมืออย่างต่อเนื่องกับ Inyo County เพื่อตรวจสอบพืชพรรณในพื้นที่บ่อน้ำที่เลือกและพื้นที่อื่นๆ เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการสูบน้ำใต้ดิน
การสำรวจสัตว์ป่าระหว่างหน่วยงาน - LADWP ร่วมมือกับกรมประมงและเกมของรัฐแคลิฟอร์เนีย (CDFG) สำนักงานจัดการที่ดิน (BLM) และหน่วยงานอื่น ๆ ในการสำรวจนกอินทรีหัวขาว กวางเอลก์ และกวาง
การควบคุมพืชที่เป็นพิษ
LADWP ได้ดำเนินการตามโปรแกรมกำจัดเพื่อควบคุมพืชที่เป็นอันตราย เช่น พริกไทยและซีดาร์เกลือ พืชเหล่านี้อาจเข้ามาแทนที่พืชพื้นเมืองและคุกคามความสมบูรณ์ของแหล่งน้ำได้ การควบคุมการระบาดก่อนที่จะกลายเป็นปัญหาใหญ่ถือเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จของโปรแกรมนี้ กลยุทธ์การจัดการลุ่มน้ำเชิงรุกจะช่วยป้องกันไม่ให้มีการสร้างพืชรุกรานในอนาคต
การประสานงานระหว่างหน่วยงาน
ภารกิจหลักประการหนึ่งของ LADWP ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติทั่วทั้งหุบเขาโอเวนส์คือการประสานงานกิจกรรมและแผนงานกับหน่วยงานของรัฐ รัฐบาลกลาง และเทศมณฑล ผ่านความร่วมมือและการประสานงานกับคณะกรรมการควบคุมคุณภาพน้ำ Lahontan, CDFG, สำนักงานบริการสัตว์ป่าและปลาแห่งสหรัฐอเมริกา (USFWS), BLM, USFS, เทศมณฑล Inyo และเทศมณฑล Mono, LADWP จะสามารถกำหนดข้อกำหนดทางกฎหมายและได้รับใบอนุญาตที่จำเป็นได้อย่างทันท่วงที การประสานงานกับคณะกรรมการควบคุมคุณภาพน้ำ Lahontan จะมีความสำคัญอย่างยิ่งในอนาคต เนื่องจากรัฐแคลิฟอร์เนียได้ประกาศให้ Owens Valley เป็นหนึ่งในห้าลุ่มน้ำที่จะมุ่งเน้นโครงการริเริ่มลุ่มน้ำใหม่ LADWP เป็นสมาชิกของคณะทำงานระหว่างหน่วยงานที่ประชุมกันทุกเดือนเพื่ออัปเดตซึ่งกันและกันเกี่ยวกับกิจกรรมของหน่วยงานและความต้องการในการประสานงาน
เป้าหมายการจัดการลุ่มน้ำ
- มุ่งมั่นเพื่อแหล่งน้ำที่มีสุขภาพดี
- ปรับปรุงคุณภาพน้ำ
- ปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้น้ำ
- การนำแนวปฏิบัติการจัดการที่ดีที่สุดมาใช้
- ทำงานร่วมกับผู้เช่า LADWP เพื่อพัฒนา BMP ขั้นสุดท้าย
- ใช้แนวทางการจัดการแบบปรับตัว
- รักษาความเข้ากันได้กับกิจกรรมการรวบรวมน้ำและการดำเนินงานท่อส่งน้ำที่มีประสิทธิภาพด้านต้นทุน
- หลีกเลี่ยงหรือลดความขัดแย้งด้านทรัพยากรที่อาจคุกคามแหล่งน้ำของลอสแองเจลิส
โครงการปรับปรุงลำธารสาขาทะเลสาบโครว์ลีย์
ภาพรวมทางประวัติศาสตร์
ทั่วทั้งตะวันตก การเลี้ยงสัตว์และการใช้ที่ดินทางประวัติศาสตร์อื่นๆ ที่เริ่มขึ้นเมื่อกว่าศตวรรษก่อน ร่วมกับการใช้ลำธารเพื่อการตกปลา ล่าสัตว์ และเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจสาธารณะรูปแบบอื่นๆ ที่เพิ่มมากขึ้น ส่งผลกระทบต่อพืชพรรณตามลำธาร ส่งผลให้แหล่งที่อยู่อาศัยของปลาและสัตว์ป่า รวมถึงคุณภาพน้ำลดลง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความสนใจของสาธารณชนในการปกป้องและเพิ่มพูนแหล่งทรัพยากรสำคัญเหล่านี้เพิ่มมากขึ้น
การพัฒนาโครงการ
ในปี พ.ศ. 2533 นักชีววิทยาของ LADWP ผู้เช่าฟาร์มปศุสัตว์ และที่ปรึกษาที่มีความเชี่ยวชาญด้านการปรับปรุงแหล่งที่อยู่อาศัยริมฝั่งแม่น้ำได้ตระหนักถึงความจำเป็นในการปรับปรุงสภาพลำธาร จึงได้ทำการศึกษาสิ่งแวดล้อมของลำธารสาขาของทะเลสาบ Crowley ในเทือกเขา High Sierra ทางตะวันออกของรัฐแคลิฟอร์เนีย การศึกษาแสดงให้เห็นถึงความจำเป็นในการมีรั้วกั้นทุ่งหญ้าเพิ่มเติมซึ่งจะอนุญาตให้ใช้พื้นที่เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจและปศุสัตว์ได้ ขณะเดียวกันก็ส่งเสริมการปรับปรุงแหล่งที่อยู่อาศัยริมลำธารตามธรรมชาติ
ในปี พ.ศ. 2534 เจ้าหน้าที่ ผู้เช่า และที่ปรึกษาของ LADWP เริ่มพัฒนาแผนงานเพื่อปรับเปลี่ยนการทำรั้วและการเลี้ยงสัตว์ในพื้นที่สาขาของทะเลสาบโครว์ลีย์ พวกเขามีเป้าหมายสองประการ คือ เพื่อมอบเครื่องมือให้แก่ผู้เลี้ยงปศุสัตว์เพื่อควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพโดยอิงตามเกณฑ์ทางวิทยาศาสตร์ กำหนดเวลาการเลี้ยงปศุสัตว์ และการกระจายตัวในทุ่งหญ้าและริมลำธาร และเพื่อมอบสถานที่จอดรถที่สะดวกและจุดเข้าถึงลำธารแก่สาธารณชน ซึ่งจะลดผลกระทบของมนุษย์ต่อลำธารและทุ่งหญ้าชื้นที่อยู่ติดกัน
การดำเนินการตามแผนเริ่มขึ้นในปี 1992 ด้วยการติดตั้งรั้วกั้นแห่งแรกริมลำธาร Convict นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา LADWP ได้ใช้เงินมากกว่าครึ่งล้านเหรียญสหรัฐสำหรับโครงการนี้
ทะเลสาบโอเวนส์
ทะเลสาบโอเวนส์เป็นซากของทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งทอดยาวไปตามหุบเขาโอเวนส์ราว 60 ไมล์ และมีความลึกมากกว่า 300 ฟุต เมื่อสภาพอากาศในพื้นที่เปลี่ยนแปลงจากยุคหลังยุคน้ำแข็งไปเป็นกึ่งแห้งแล้ง ทะเลสาบก็เริ่มแห้งเหือด เมื่อถึงเวลาที่ผู้ตั้งถิ่นฐานเข้ามาในหุบเขาในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ทะเลสาบแห่งนี้ก็กลายเป็นแอ่งน้ำเค็มตื้นๆ ที่เป็นทะเลทรายซึ่งมีขนาดเพียงเศษเสี้ยวเดียวของขนาดที่เคยเป็นในยุคก่อนประวัติศาสตร์
แร่ธาตุและเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำ ซึ่งไหลลงสู่ทะเลสาบโอเวนส์มาหลายพันปี ได้รวมตัวกันเนื่องจากการระเหยจนเหลือเพียงสิ่งมีชีวิตดั้งเดิมไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่สามารถอยู่รอดในน้ำของทะเลสาบได้ เช่น สาหร่าย กุ้งน้ำเค็ม และแมลงวันน้ำเค็ม ในปีพ.ศ. 2448 การเบี่ยงน้ำของเกษตรกรในหุบเขาโอเวนส์ ประกอบกับภัยแล้งในภูมิภาค ทำให้ปริมาณน้ำในทะเลสาบลดลงไปอีก เหลือเพียงประมาณ 60% ของปริมาณน้ำเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปีพ.ศ. 2456 เมืองลอสแองเจลิสได้ซื้อสิทธิ์ใช้น้ำส่วนใหญ่ในหุบเขาโอเวนส์ และสร้างท่อส่งน้ำลอสแองเจลิสเสร็จเรียบร้อยแล้ว เพื่อเบี่ยงน้ำที่เหลือส่วนใหญ่ในแม่น้ำโอเวนส์ไปทางใต้สู่ลอสแองเจลิส ส่งผลให้พื้นทะเลสาบแห้งเกือบหมดตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษปี ค.ศ. 1920 เมื่อทะเลสาบแห้งเหือด แร่ธาตุและเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำจะตกผลึกเป็นเปลือกเกลืออัลคาไลน์ ซึ่งปกคลุมพื้นทะเลสาบส่วนใหญ่ในปัจจุบัน
ฝุ่นทะเลสาบโอเวนส์
ฝุ่นที่พัดมาจากพื้นทะเลสาบแห้งเป็นสาเหตุหลักของการละเมิดมาตรฐานอนุภาค (ฝุ่น) ของรัฐบาลกลางในพื้นที่ตอนใต้สุดของหุบเขาโอเวนส์ ในปีพ.ศ. 2526 สภานิติบัญญัติของรัฐได้ผ่านร่างกฎหมายที่อนุญาตให้เขตควบคุมมลพิษทางอากาศรวมเกรทเบซิน (GBUAPCD) เรียกร้องให้เมืองลอสแองเจลิสจัดหาการบรรเทาผลกระทบต่อคุณภาพอากาศที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมการรวบรวมน้ำอย่างสมเหตุสมผล ขณะเดียวกันก็ปกป้องสิทธิการใช้น้ำของเมืองจากการแทรกแซงของ GBUAPCD ทั้งเมืองและ GBUAPCD สนับสนุนวิธีแก้ปัญหาแบบประนีประนอมนี้
ฉัน
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 เมืองลอสแองเจลิสและ GBUAPCD ได้ทำบันทึกข้อตกลงประวัติศาสตร์ (MOA) เพื่อบรรเทาปัญหาฝุ่นละออง MOA กำหนดพื้นที่ที่ก่อให้เกิดฝุ่นละอองบนพื้นทะเลสาบที่ต้องควบคุม ระบุมาตรการที่ต้องใช้ในการควบคุมฝุ่นละออง และกำหนดตารางเวลาสำหรับการนำมาตรการควบคุมไปปฏิบัติ MOA เรียกร้องให้มีการดำเนินการแบบเป็นขั้นตอนเพื่อให้สามารถประเมินประสิทธิผลของมาตรการควบคุม และทำการปรับเปลี่ยนได้ในขณะที่กำลังติดตั้งมาตรการควบคุม
MOA ได้ถูกผนวกเข้าในแผนการดำเนินงานคุณภาพอากาศระดับรัฐอย่างเป็นทางการ (SIP) โดย GBUAPCD SIP นี้ได้รับการอนุมัติจากสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ขณะนี้ GBUAPCD อยู่ระหว่างการแก้ไข SIP และจะนำมาใช้ในช่วงปลายปีนี้ SIP ที่แก้ไขแล้วจะกำหนดขอบเขตและพื้นที่เพิ่มเติมที่จำเป็นต้องควบคุมบนพื้นทะเลสาบ LADWP ได้รับอนุญาตให้ตรวจสอบวิธีการของ GBUAPCD เพื่อกำหนดพื้นที่เพิ่มเติมที่ต้องควบคุม จากความพยายามดังกล่าว GBUAPCD จึงตกลงที่จะควบคุมพื้นที่ทั้งหมด 30 ตารางไมล์ จำนวนเงินดังกล่าวรวมถึงพื้นที่ที่เมืองลอสแองเจลิสตกลงและได้ดำเนินการเสร็จสิ้นแล้ว